Ischia – Italian Open Water Tour

Op 19 juli 1799 beleefde de edelman Pasquale Battistessa zijn laatste momenten na een mislukte executie vanwege zijn loyaliteit aan de Parthenopeïsche Republiek. Hij werd naar het altaar van de Church of San Pietro in Ischia gesleept en gedood, waarmee hij een erfenis van politieke onrust achterliet die scherp contrasteert met de sereniteit van deze wateren vandaag de dag. Zwemmers die aankomen voor de etappe in Ischia van de Italian Open Water Tour ontdekken een zeegezicht dat wordt gekenmerkt door deze roerige geschiedenis, maar dat nu een veel vredigere ervaring biedt in de Tyrreense Zee.

Een vulkanisch landschap

Terwijl je het parcours aflegt, ontvouwt het geologische drama van het eiland zich onder en om je heen. Het imposante silhouet van de Mount Epomeo rijst 788 meter boven de zeespiegel uit; hoewel vaak aangezien voor een vulkaan, is het in feite een tektonische horst, een blok aardkorst dat door ondergrondse druk omhoog is geduwd. De kustlijn draagt nog de littekens van de uitbarsting van 1302, die de Arso-lavastroom voortbracht. Deze enorme stroom gesmolten gesteente bereikte de noordoostelijke kusten, veranderde de kustlijn permanent en dwong de eilandbewoners hun huizen vier jaar lang te verlaten. Vandaag de dag vormt deze ruige grens een schril, donker decor voor de race, als een herinnering aan de rusteloze kern van het eiland.

Leven in de diepte

Naast de geologie zijn de wateren rondom Ischia een toevluchtsoord voor het mariene leven. De Golf van Napels fungeert als een belangrijke corridor voor walvisachtigen, en het is niet ongebruikelijk om vinvissen of potvissen te spotten die laat in het seizoen door deze diepe, voedselrijke wateren patrouilleren. De wedstrijdafstanden, variërend van 926m tot 6000m, houden je dicht bij het Castello Aragonese, een getijdeneiland dat al eeuwenlang het middelpunt van het eiland is. Wie op zoek is naar een andere uitdaging in dezelfde regio kan kijken naar de Periplo Isola d'Ischia, die slechts een week voor ons evenement plaatsvindt. Als je tijdens het zwemmen naar de kasteelmuren kijkt, kun je stilstaan bij het beleg van 1809, toen een Brits-Bourbonse vloot het bouwwerk bombardeerde en de kathedraal achterliet in haar huidige, spookachtig mooie halfopen staat. Voor degenen die geïnteresseerd zijn in de meer macabere geschiedenis: het klooster van de Clarissen beschikt over een ondergrondse begraafplaats waar 16e-eeuwse nonnen in zittende houding werden gemummificeerd, een praktijk bedoeld om de levenden te herinneren aan de vergankelijkheid van het leven terwijl ze in het donker mediteerden.